|
|
Аднойчы ў Вялікі Лес прыйшла восень. А потым справа пачала набліжацца і да зімы... Жыхары Лесу пачалі разумець, што хутка будзе вельмі халодна, а схавацца няма дзе... І вось у адзін з цёмных восеньскіх дзён недзе ў лесе пачуліся грукі сякеры. Падыйшоўшы бліжэй можна было ўбачыць, што на прыгожай палянцы нейкі хлопец пачаў будаваць нешта падобнае на хату... |
| Хутка стала вядома, што хлопца гэтага клічуць Аба і будуе ён ня хату, а Хатку... Часам каля яго можна было пабачыць дзеўчыну, і здавалася, што будаўніцтва ідзе, то хутчэй, то павольней. Але ж нягледзячы на ўвесь грукат, каля Хаткі зьбіралася ня так ужо і шмат людзей... Ці то таму, што сьцежак да яе не было... Ці тое проста жыхары Лесу не разумелі навошта ўсё гэта. |
|
|
Ішоў час Хатка будавалася... Але аднойчы, прыйшоўшы на звыклае месца, усе вельмі зьдзівіліся... Хаткі не было... Высьвятлілася, што лясьнік Глот выдзяліў добры кавалак Лесу пад Хатку і яе хуценька туды перанесьлі. |
| А цяпер крыху пра тое, што гэта за месца, дзе месьціцца Хатка. Месца гэта, як ужо было заўважана, знаходзіцца ў Вялікім Лесе, недзе на паўшляху паміж Менскам і Віцебскам. Недалёка ад Хаткі можна знайсьці шмат цікавых месцаў, дзе гуртуюцца розныя людзі. У лесе можна і навінаў даведацца, і пагутарыць, і паспрачацца, і піва папіць і на цуды розныя паглядзець. А покуль Хатка была яшчэ ня вельмі папулярным месцам, і навіны пра яе распаўсюджваліся галоўным чынам праз Аськоўцаў. |
|
© Тэкст: Red_Winged_Duck
© Малюнкі: Ведзьмедзянятка